Almennt séð er hægt að vinna leður úr næstum því hverri dýrhúð. Í fataiðnaðinum koma í aðalatriðum aðeins eftirfarandi dýrahúðir til meðhöndlunar:

• Geit
  Eiginleikar: Eigenschaften: ekki hægt að rífa í sundur, mjúkt, létt og er með ákveðnum forsendum mjög gott að þvo.
• Kinda- og lamba-nappaleður
  Eiginleikar: létt, mjúkt leður leður, en ekki mjög sterkt að rífa, er aðallega notað fyrir hagkvæman leður-tískuklæðnað, aðlagast mjög líkamshlutum..
• Pork- eða Pigleður
  Með þessum nöfnum er átt við svínsleður. Eiginleikar: ódýrt leður, sem aðeins með mikilli kemiskri fyrirhöfn hægt að nota sem fataleður. Er í millitíðinni útbúið að fullu með kemiskum efnum og er þar boðið upp á tegund, sem hægt er að þvo í þvottavél. Ekki mjög sterkt að rífa í sundur, með grófum svitaholum.Oftast hart eða "hrukkótt". Aðalkosturinn kemur fram í því, að föt úr þessu leðri eru ódýr (og það ekki aðeins hvað verð snertir).
• Naut
  Eiginleikar: Þyngra en áðurnefndar tegundir, en mjög varanlegt.Er notað til úrvinnslu jafnt í mublu- sem í fataiðnaðinum. Er mjög varanlegt hvað slit snertir, ekki hægt að rífa. Boðið er upp á nautsleður í mismunandi flokkum og úrvinnslustigum eins og með allar aðrar leðurtegundir.

Gljáandi leður er plöntusútað í gryfjum, teknar eru aðeins kýrhúðir. Er aðallega notað í töskuiðnaðinum.
NNúbúkleður hefur mjúkt og opið yfirborð og verður slípað stutt pellkennt. Núbúkleðrið er öndunaryirkt og mjög slitsterkt. Það er þess vegna best hæft til gæðamestu úrvinnslu fyrir leðurbuxur okkar.
Anilinleður eða nefnt Sléttleður. Hver hola er sjáanleg og er leðrið jafnframt viðkunnanlegt í hönd. Hægt er að búa til mjög fallega leðurjakka úr þessu. Er að vísu ekki mjög öndunarvirkt vegna hins ásetta hlífðarlags.
Semianilinleður liggur á milli Anilin und Nappaleðurs, en hefur þéttara hlífðarlag og er þess vegna að vísu vatnsþétt, en ekki lengur öndunarvirkt. Þetta leður er t.d. notað í fataiðnaði fyrir útbúnað á mórorhjólum og í mubluiðnaði.
Nappa er einnig nefnt Sléttleður eða með sérstakri mýkt sett í samband við það.
Velúr er einnig kallað villihúð. Búið til úr innri hlið húðar (kjöthlið) og eru teknar í þetta húðir, sem eru of rýrar á yfirborðinu (faldarhlið) til þess vinna úr þeim aðrar leðurtegundir. Frekara afbrigði er hið svonefnda Velúrleður, sem er búið til úr Spaltleðri.
Spaltleður Hægt er að skera leðurhúð eftir fletinum í tvo helminga. Við það myndast sem sagt 2 leðurhúðir. Efri húðarhliðin (hársvarðar- eða faldarhlið) er mjög verðmæt og er unnið sem Nappaleður fyrir dýran klæðnað og aukaútbúnað (Accessoires), því að styrkleiki og rífþol leðursins liggur aðeins í faldarhliðinni.

Úr neðri húðarhliðinni (kjöthlið) er gert Velúr- eða Villileður með tveimur samskonar hliðum. Þetta er venjulega notað í ómerkilega framleiðsluvöru hjá fataiðnaðinum. Vöntun á rífþoli er venjulega hulið með því að húða eina hlið með gerviefni eða lakki. Er oft boðið fram sem Antikleður eða þess háttar. Það er þess vegna í besta lagi nothæft sem fóðurleður. Við köllum fatagerð eins og leðurbuxur úr þessu afgangahagnýting.